بسته
(0) آیتم ها
شما هیچ موردی در سبد خرید خود ندارید
همه دسته ها
    فیلترها
    تنظیمات
    جستجو

    دیابت در کوهنوردی و طبیعت گردی

    با توجه به افزایش افراد کوهنورد و افزایش جهانی بیماری دیابت دیدن یک فرد دیابتی در حال کوهنوردی در مناطق دوردست چندان دور از انتظار نیست . فعالیت های ورزشی در افراد دیابتیک ضمن ایجاد تناسب اندام در اکثریت آنها باعث کاهش میانگین سطح قند خون می شود. گفتن این موضوع ناراحت کننده است که ر برخی از کشورها پزشکان با توجه به تشابه علایم افت قند و علایم کوه گرفتگی انجام این نوع فعالیت(کوهنوردی) را به افراد دیابتیک توصیه نمی کنند!

    دیابت در کوهنوردی و طبیعت گردی
    در صورتیکه بر اساس توصیه متخصصین افراد دیابتیک با آموزش( چگونگی کنترل قند خون ) و برقراری سیستم خود مراقبتی, می توانند مانند دیگر افراد از تمامی جنبه های ورزش کوهنوردی لذت ببرند.
    چراکه در بررسی های به عمل آمده بر اساس انالیز فعالیت روزانه افراد مبتلا به دیابت وابسته به انسولین(نوع ۱) که کوهنوردی می کنند مورد جدیدی از کوه گرفتگی در این افراد گزارش نشده است . (دیابت درکوهنوردی و طبیعت گردی) افراد دیابتیک باید در کنترل وضعیت بالینی خود در مناطقی که فاقد امکانات پزشکی هستند مهارت بیاموزند. نکته اساسی در برنامه خود مراقبتی آشنایی فرد با وضعیت بالینی خویش می باشد. در غیاب سیستم های کنترلی پیچیده بدن در فرد مبتلا به دیابت نوع یک, وظیفه فیزیولوژیک بر عهده مغز فرد دیابتیک می باشد تا در مواقع لزوم، خود فرد مانند لوازالمعده (پانکراس) عمل کند(در مواقع مورد نیاز فرد باید به خود انسولین تزریق کند).

    در مواقع مورد نیاز فرد باید به خود انسولین تزریق کند…
    افراد دیابتیک هنگام کوهنوردی, به موازات کاهش فشار اکسیژن(افزایش ارتفاع) کاهش سطح قند خون مسئله مهمی می باشد. در این وضعیت داشتن تجربه برای حفظ زندگی مهم می باشد. (دیابت در کوهنوردی و طبیعت گردی) سیستم خود مراقبتی در افراد دیابتیک بر اساس تلفیق دانش و اطلاعات پزشکی با مهارت های عملی می باشد. در سیستم خود مراقبتی مهارت های تخصصی بواسطه دانش فنی و تجربه عملی پشتیبانی می شوند.

    آموزش افراد دیابتی
    کوهنوردان مبتلا به دیابت بایستی در هر دو زمینه اموزش ببینند و این موضوع مستلزم صرف زمان می باشد.
    گروهی از افراد مانند کسانی که بخاطرانجام دادن مراسم مذهبی به کوه می روند در معرض این خطر می باشند چراکه این افراد فاقد تجربه کوهنوردی می باشند و از طرف دیگر نسبت به وضعیت فیزیولوژیک بدن خود در شرایط خاص مانند کوهنوردی اگاهی ندارند.

    انصراف از نظر